شما اینجا هستید
پاسخگو » توضیحاتی در مورد آیه و عباد الرحمن الذین یمشون علی الرض هولا

پرسشگر گرامی با سلام سپاس از ارتباط تان با این مرکز.
با توجه به عدم امکان پاسخگویی در بخش نظرات لطفا سوالات خود را در سامانه «
اين آيه در سوره فرقان آيه ۶۳ قرار گرفته و از اين آيه به بعد بحث جامع و جالبى پيرامون صفات بندگان حقيقي پروردگار تحت عنوان «عباد الرحمن» ، مطرح مى‏شود.
در اين آيات، بيش از ده صفت از صفات ويژه بندگان حقيقي خداوند متعال بيان شده كه بعضى از صفات به جنبه‏هاى اعتقادى و برخى اخلاقى، پاره‏اى اجتماعى ارتباط دارند . مجموعه‏اى است مشتمل بر والاترين ارزش هاى انسانى.
در آيه اول، دو صفت از صفات عباد الرحمان بيان شده :
« وَ عِبَادُ الرَّحْمَانِ الَّذِينَ يَمْشُونَ عَلىَ الْأَرْضِ هَوْنًا وَ إِذَا خَاطَبَهُمُ الْجَهِلُونَ قَالُواْ سَلَامًا؛
بندگان خداى رحمان كسانى‏اند كه روى زمين به نرمى گام بر مى‏دارند . چون نادانان ايشان را مخاطب قرار دهند، به آن ها سلام مى‏گويند» .
نخستين توصيفى كه از «عباد الرحمان» شده ، نفى كبر و غرور و خودخواهى است كه در تمام اعمال انسان و مخصوصا در كيفيت راه رفتن او آشكار مى‏شود، زيرا ملكات اخلاقى هميشه خود را در لابلاى اعمال و گفتار و حركات انسان نشان‏ مى‏دهند، تا آن جا كه از چگونگى راه رفتن يك انسان مى‏توان با دقت و موشكافى به قسمت قابل توجهى از اخلاق او پى‏برد.
در آيات ديگر قرآن هم به اين مطلب اشاره شده :
«وَ لا تَمْشِ فِي الْأَرْضِ مَرَحاً إِنَّكَ لَنْ تَخْرِقَ الْأَرْضَ وَ لَنْ تَبْلُغَ الْجِبالَ طُولا؛(۱)
روى زمين، با تكبر راه مرو . نمى‏توانى زمين را بشكافى، و طول قامتت هرگز به كوه‏ها نمى‏رسد».
در جاي ديگر به نقل از موعظه هاي لقمان به فرزندش مي فرمايد:
« وَ لا تُصَعِّرْ خَدَّكَ لِلنَّاسِ وَ لا تَمْشِ فِي الْأَرْضِ مَرَحاً إِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ كُلَّ مُخْتالٍ فَخُور؛(۲)
با بى‏اعتنايى از مردم روى مگردان، مغرورانه بر زمين راه مرو كه خداوند هيچ متكبّر مغرورى را دوست ندارد.»
با كنار هم قرار دادن اين آيات، مراد از نرمش در راه رفتن مشخص مي شود . روشن مي شود كه اين گونه راه رفتن كنايه از مشي متواضعانه در طول زندگي و دستور به دوري از تكبر و خود برتر بيني است.
دومين وصفي كه براي بندگان حقيقي خداوند رحمان بيان شده ،حلم و بردبارى آنان است:
« هنگامى كه جاهلان آن ها را مورد خطاب قرار مى‏دهند ، در پاسخ آن ها سلام مى‏گويند».
سلامى كه نشانه بى اعتنايى توأم با بزرگوارى است، نه ناشى از ضعف. سلامى كه دليل عدم مقابله به مثل در برابر جاهلان و سبك مغزان است.
يكى ديگر از پديده‏هاى با عظمت روحى آن ها تحمل و حوصله است كه بدون آن هيچ انسانى راه دشوار و پر فراز و نشيب عبوديت و بندگى خدا را طى نخواهد كرد، مخصوصا در جوامعى كه افراد فاسد و مفسد و جاهل و نادان در آن فراوان است.
مشابه اين مطلب در آيه ديگري نقل شده :
« وَ إِذَا سَمِعُواْ اللَّغْوَ أَعْرَضُواْ عَنْهُ وَ قَالُواْ لَنَا أَعْمَلُنَا وَ لَكُمْ أَعْمَلُكمُ‏ْ سَلَامٌ عَلَيْكُمْ لَا نَبْتَغِى الْجَاهِلِين‏؛(۳)
هر گاه سخن لغو و بيهوده بشنوند، از آن روى مى‏گردانند و مى‏گويند: «اعمال ما از آن ماست و اعمال شما از آن خودتان . سلام بر شما .ما خواهان جاهلان نيستيم‏».
يعني هرگز سخنان لغو آن ها را با لغو پاسخ نمى‏گويند، و گرچه جاهلان بيهوده‏گو با سخنان موذيانه سعى مى‏كنند. اعصاب افراد با ايمان و نيكوكار را درهم بريزند، اما با حلم و بردباري ايشان مواجه مي شوند . مومنان در كمال حلم و بردباري با آن ها وداع مى‏كنند. گفتارشان اين است كه سلام بر شما .ما طالب جاهلان نيستيم.(۴)
پي نوشت ها:
۱٫ إسراء(۱۷) آيه ۳۷٫
۲٫ لقمان(۳۱) آيه ۱۸٫
۳٫ قصص(۲۸) آيه ۵۵٫
۴٫ براي مطالعه تفسير آيات بعدي و آشنايي با بقيه صفات عباد الرحمان مراجعه شود به تفسير نمونه، ج‏۱۵، ص ۱۴۹٫

لینک منبع: http://www.pasokhgoo.ir/node/21907

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است -
آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد -